دو سال از تهاجم گسترده رژیم صهیونیستی به لبنان گذشت و این در حالی است که رژیم صهیونیستی به هیچ از اهداف مورد نظر خود از جمله آزادی دو نظامی اسیر خود در نزد حزب الله نرسید و امید آمریکا برای ایجاد طرح خاورمیانه‌ای جدید در منطقه را به یاس مبدل کرد. به گزارش فارس به نقل از المنار، دیروز دوازدهم ماه می دومین سالگرد پیروزی حزب الله لبنان بر رژیم صهیونیستی بود. دو سال از عملیات به اسارت گرفتن دو نظامی اسرائیلی در جنوب لبنان که حزب‌الله آنها را برای آزادی دیگر اسرای لبنانی دربند رژیم صهیونیستی به اسارت گرفت بود، گذشت. در پی به این عملیات بود که سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان گفت: اگر تمامی دنیا جمع شوند، هرگز نخواهند توانست دو نظامی اسیر اسرائیلی را آزاد کنند و این کار تنها از طریق مذاکرات غیرمستقیم امکان‌پذیر است. در حالی که لبنان در آمادگی کامل برای تحقق وعده صادق دبیرکل حزب الله لبنان به سر می‌برد، در مقابل اسرائیل ناامیدی و سرگردانی در تمامی سطوح اسرائیل نمایان بود. سیدحسن نصرالله در روز تبادل اسرا در سال 2004 گفت: «باید دشمن همین حالا سمیر قنطار، قدیمی‌ترین اسرای لبنانی را آزاد کند و در صورتی که چنین نکند من به آنها تاکید می‌کنم که در آینده از این کار خود پشیمان خواهند شد.» نصرالله همچنین در بیست و شسمین سال بزرگداشت سمیر القنطار از اسرای لبنانی در آوریل سال 2006 خطاب به وی گفت: وعده ما به تو و برادران دربند و دیگر اسرای لبنانی، وعده‌ای قطعی و حتمی است و به تعهد خود که در واقع عهد و پیمان با خداوند است، پایبندیم. اسرائیل گزینه‌ها را محدودتر کرد ولی مقاومت همچنان به گزینه اسارت گرفتن برای آزادی سایر اسرای دربند رژیم صهیونیستی چشم دوخته بود. شبکه خبری المنار در یکی از بخش‌های خبری بامدادی خود آورده بود: برای عمل به وعده‌ای که برای آزادی اسرا و بازداشت شدن در زندنهای اشغالگر داده بود ، نیروهای مقاومت اسلامی صبح امروز( 2006/7/12 ) و ساعت 9:5 دقیقه دو نظامی اسرائیلی را در مرز با فلسطین اشغالی به اسارت گرفت و آنها را به مکانی امن منتقل کرد. اینگونه بود که مقاومت اسلامی لبنان در دوازدهم ژوئیه سال 2006 دست به عملیاتی زد که بر حق قانونی خود برای آزادی اسرای لبنانی از زندانهای اسرائیلی تاکید کرد. این عملیات دشمن را در تنگنا و مضیقه انداخت و در میان آنها فضایی از آشفتگی و سردرگمی ایجاد کرد و فشارها از سوی آمریکا و حتی کشورهای عربی بر اسرائیل تشدید شد و از این رژیم خواستند که هر چه سریعتر طرح‌های خود به بهانه اجرای این عملیات(اسارت دو نظامی اسرائیلی) به مورد اجرا در آورد. این جنگ در راستای تحقق آمال آمریکا در ایجاد خاورمیانه‌ای جدید صورت گرفت. پس از آغاز جنگ ،صدایی از جانب اسرائیل برای توقف جنگ بلند شد ولی بنا به شروطی اما مقاومت همچنان بر موضع اولیه خود تاکید داشت و هیچ تغییری در موضع اولیه حزب الله لبنان ایجاد نشد. ایهود اولمرت نخست وزیر اسرائیل در آغاز تهاجم این رژیم به لبنان، گفت: زمانی که تهدیدی وجود نداشته باش به جنگ پایان می دهیم و سربازان اسرای خود را به سلامت به خانه باز می گردانیم. در مقابل سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان همچنان موضع‌اش روشن بود و در نخستین روز آغاز جنگ اندکی پس از ساعاتی از به اسارت در آمدن دو نظامی اسرائیلی در کنفرانس مطبوعاتی معروف خود گفت: این اسرا در اختیار ما هستند تنها به یک طریق به خانه و کاشانه خود باز می‌گردند و آن گفت‌وگوی غیرمستقیم و تبادل اسرا است. هیچ کس در این جهان قادر نیست آنها را به خانه شان باز گرداند جز از راه گفت‌وگو‌های غیر مستقیم و تبادل اسرا. این جنگ 33 روز به طول انجامید و جار و جنالی در تمام دنیا به پا شد و انبار‌های سلاح برای حمایت از اسرائیل در جنگ فراگیر و گسترده به صدا در آمد و بعد از آنکه تمامی امیدها برای موفقیت اسرائیل جهت تغییر نقشه جغرافیا و سیاسی منطقه به یاس مبدل گشت ، جنگ به نقطه آغاز آن بازگشت. پس از گذشت دو سال از تهاجم گسترده رژیم صهیونیست به لبنان، دو نظامی اسیر اسرائیلی در نزد حزب الله باقی ماندند تا شاهد بازگشت دیگر اسرای لبنان به وطن خویش در چارچوب مذاکرات غیرمستقیم، باشیم. پس از سپری شدن دو سال از این جنگ، کابینه وزارت امنیتی و سیاسی اسرائیل گردهم آمدند تا درباره قدرت رو به فزاینده حزب الله لبنان و آنچه که در مرز با لبنان می گذرد، بحث و تبادل نظر کنند. قدرتی که "عمیر پرتس" وزیر دفاع اسرائیل و دیگر مسئولان نظامی این رژیم را که در جنگ ژوئیه دست داشتند ، ساقط کرد و گزارش کمیته وینوگراد اعتراف رسمی بر شکست این رژیم و پیروزی تاریخی برای حزب الله بود که آرزوهای اسرائیل و همدستان آنها را برباد داد.